Overzicht "redactioneel"

Toen je als winnaar bekend werd gemaakt , bleek je niet aanwezig op de prijsuitreiking.
Joost Wynant: Weet je waar ik toen was? In Niger! Ken je de Touareg Trail? Twintig deux chevauxkes die vertrekken in Brussel en de hele Sahara doorrijden tot Benin. Voor de eerste editie vroegen ze mij en een vriend om er een soort documentaire voor intern gebruik te draaien. Wij weg, natuurlijk. Toen ik het telefoontje van mijn vriendin kreeg stond ik daar godgans alleen…. Ik kon het met niemand delen. Raar moment dus, het winnen van die Wildcard.
Dacht je toen al meteen: ik maak een lange versie van De Laatste Zomer?
Joost Wynant: Eigenlijk niet. Ik heb met het idee gespeeld, natuurlijk: ik had nog twee weken om rond te trekken en toen maalde het door mijn hoofd: wat ga ik hier nu mee doen? Ik kon natuurlijk nog een kortfilm maken, maar een langspeelfilm wou ik ook wel proberen. Het VAF belde me om te vragen wie ik graag als coach kreeg, en ik koos Frank Van Passel. Eigenlijk is Frank toen met het idee op de proppen gekomen: maak een lange versie van De Laatste Zomer.
De Wildcard van het VAF is goed voor 60.000 euro. Veel geld, maar toch nauwelijks genoeg om een langspeelfilm volledig te financieren?
Joost Wynant: In eerste instantie was dat het budget. Nadien heb ik nog wat postproductiesteun gekregen van het VAF, nadat ze de offline versie hadden gezien. En Caviar heeft er nog wat geld in gestoken, maar het totale budget was niet gigantisch. Nu, ik vind dat niet slecht hoor. Ik ben net afgestudeerd, het zou nogal gek zijn om plots écht veel geld in mijn handen te stoppen.

Hoe werd de film onthaald?
Joost Wynant: Ik heb veel leuke reacties gekregen. Er is ongeveer zestien-, zeventienduizend man komen kijken, terwijl er nauwelijks een promotiebudget was.
Dat alleen al vind ik redelijk maf. Niet élke reactie was positief, maar dat is maar normaal. Zelfs de persreacties vielen erg goed mee…
Is ‘al doende leert men’ een goede samenvatting van je Wildcard avontuur?
Joost Wynant: Zeker. Op je bek gaan elke dag en dan proberen recht te krabbelen (lacht). Je krijgt wel nog wat extra begeleiding: ik diende af en toe een scenarioversie in bij het VAF. Vinden ze het min of meer in de juiste richting gaan, dan zeggen ze niks. Denken ze dat het fout loopt, dan grijpen ze wel in. Maar eigenlijk betekent de Wildcard dat je de kans krijgt om je ding te doen.
Wat zijn je plannen voor de toekomst, nu je eerste film in de zalen is geweest?
Joost Wynant: Ik acteer nog wel wat, maar ik ben mij nu vooral aan het ontwikkelen als filmregisseur. Ik draai videoclipjes, reclamespots. Daar leer je veel uit: je werkt eens met een ander soort lens, probeert visueel eens iets anders uit.
Wat voor film zou je graag nog maken?
Joost Wynant: Mijn droomproject is iets over de Eerste Wereldoorlog. Daar ben ik al lang door gefascineerd: niet door de veldslagen, maar door de overlevingsstrategieën van de Belgen die wegrotten in een uithoek achter de Ijzervlakte. Zij zaten met hun voeten in het water tussen de ratten en maakten deals met de Duitsers: als jij niet schiet, dan ik ook niet. (JS)
De kortfilm De Laatste Zomer verscheen op de dvd Selected Shorts #3: De Beste Vlaamse Kortfilms van 2005. Voor meer informatie: check www.selectedshorts.com.