Al heel wat goed volk is hen voorgegaan: Bart De Pauw, Chantal Pattyn, Frank Van Passel, Jan Verheyen, Hilde Van Mieghem, Dominique Deruddere, Barbara Sarafian, Stany Crets, Adriaan Van den Hoof, Wim Opbrouck, Fien Troch, Hans Herbots, Tine Reymer, Felix Van Groeningen, Sien Eggers en een hele rits binnen- en buitenlandse festival- afgevaardigden, persmensen, regisseurs en kortfilmspecialisten zetelden in de IKL jury. En aan dat lijstje voegen we alvast volgende namen toe:

Overzicht "redactioneel"

Frank Focketyn
Je bent ook in de kortfilmwereld een bekend ge-zicht. Aan welke kortfilms werkte je mee?
Eenzaamheid is des mensen en Big in Belgium van Pieter Van Hees bijvoorbeeld, of The Bloody Olive van Vincent Bal. En de videoclip Never Back Down van Joost Zweegers. Ik herinner me van die films heel goed wat ik daarbij leuk vond: het enthousiasme en de bevlogenheid. De genoemde regisseurs wisten zéér goed wat ze wilden. Ze hadden een warme genegenheid, zelfs liefde voor het medium en voor de acteurs. Daardoor voel je je als acteur héél comfortabel. Heerlijk!
Is het anders werken aan kortfilm dan aan langspeelfilm?
In essentie is werken aan kortfilm niet zo anders dan werken aan tv of film. Er is uiteraard wel een groot verschil als je vergelijkt met theater. Bij theater breng je de dingen naar buiten. Je vergroot ze uit, zodat ook het publiek op de laatste rij in de zaal voelt wat jij voelt. Als er een camera in het spel is, dan komt die "het" uit je binnenste halen. Je gaat de dingen dus eerder verkleinen. Theater vervliegt…
Ben je ooit al op het IKL geweest?
Ik kende het IKL al vroeger, ook dankzij de uitnodi-gingen die kreeg. Ik heb het al bezocht, want je krijgt er een mooi aanbod van nieuwe talenten. En zo'n festival biedt natuurlijk ook een mooi forum voor de kortfilm als genre.
Dan wil je vooral verrast worden door de kortfilms op het IKL?
Dat ze gevoed zijn door een rijke creatieve verbeelding en persoonlijkheid en plezier in zich dragen, is zeker een vereiste. Maar goede kortfilms moeten ook poëzie uitstralen, perversiteit en passie.

In januari 2007 komt Koen Mortiers langspeelfilmdebuut in de zaal: Ex-Drummer, een volledig in het West-Vlaams gesproken vertaling van Herman Brusselsmans' roman. Daarvoor maakte hij twee kortfilms: Ana Temnei en Hard Day's Work.
Koen, waar gingen die kortfilms over?
Mijn eerste kortfilm Ana Temnei was een experimentele, futuristische film over het werk van Vesalius. De tweede, A Hard Day's Work, was een actiekomedie waar de hectische dag van een overvaller centraal stond.
Voor Ex-Drummer eraan komt, ben je eerst nog jurylid op het IKL. Kende je het festival vroeger al?
Ik bezoek het ieder jaar wel eens. Hoeveel? Alles hangt af van hoe druk ik het heb en of er kortfilms bij zijn die ik absoluut op groot scherm zou moeten zien.
Wat maakt een kortfilmfestival interessant?
Kortfilm is de ultieme leerschool. Als realisator heb je de overgang van kort naar lang nodig. Er zijn natuurlijk wel uitzonderingen die deze logische stap kunnen overslaan, maar die noem ik dan de natuurtalenten. Als er van die soort een tiental rondlopen op de aardbol, zal het veel zijn. De meeste regisseurs leren het vak met vallen en opstaan. Door risico's te nemen, dus. Kortfilm past perfect in dat plaatje van ontwikkeling. Want of je dat nu wilt of niet, kortfilm is een soort krachtmeting. Met het publiek, maar ook met je eigen talent en uiteraard ook met andere filmmakers. Een festival is de perfecte manier om de kaf van het koren te scheiden. Al glipt er nu en dan wel eens een ongeziene parel door onze vingers.
Wat maakt een kortfilmfestival interessant?
Kortfilm is de ultieme leerschool. Als realisator heb je de overgang van kort naar lang nodig. Er zijn natuurlijk wel uitzonderingen die deze logische stap kunnen overslaan, maar die noem ik dan de natuurtalenten. Als er van die soort een tiental rondlopen op de aardbol, zal het veel zijn. De meeste regisseurs leren het vak met vallen en opstaan. Door risico’s te nemen, dus. Kortfilm past perfect in dat plaatje van ontwikkeling. Want of je dat nu wilt of niet, kortfilm is een soort krachtmeting. Met het publiek, maar ook met je eigen talent en uiteraard ook met andere filmmakers. Een festival is de perfecte manier om de kaf van het koren te scheiden. Al glipt er nu en dan wel eens een ongeziene parel door onze vingers.

Peter Ignacio werkte vroeger als freelance producer bij Amerikaanse televisieproducties. Nu is hij Director of Acquisitions bij AtomFilms, de legendarische website uit San Francisco die pionierde in het online aanbieden van korte kwaliteitsfilms en wereldwijd de dé referentie werd.
Kende je het festival vroeger al?
Zelf niet. Mijn collega wel, die is verantwoordelijk voor de aankopen in de oostkant van de US en in Europa. Maar toch heb ik Leuven al bezocht, want een vroegere vriend studeerde er aan de universiteit. Ik bezoek anders wel erg veel festivals hoor: Sundance Film Festival, Slamdance, Los Angeles Film Festival, One Reel Film Festival, SXSW Film Festival, Machinima Film Festival, Newport Beach Film Festival, Silver Lake Film Festival, Ottawa International Animation Festival, SIGGRAPH Digital Theater, New Orleans Media Experience, Silver Lake Film Festival, Dances With Wolves, RESFest… noem maar op.
Heb je al eerder jury duty verricht?
Dit jaar pas voor de eerste keer, eind november op het Brief Encounters Festival in Bristol. Ik ben veel vaker lid van panels, of ik geef lezingen. Zoals op NATPE Boot Camp in Los Angeles, nextMedia Conference in Banff, Comic-Con in San Diego, het Palm Springs International Shorts Festival, het Golden Star Shorts Fest in Hollywood, of het Ottawa Animation Festival.
Hebben die festivals dan nog zin, in dit online webtijdperk van het internet?
Als ik het bekijk als filmaankoper, dan blijven kortfilmfestivals een schat aan materiaal opleveren. We pikken er heel veel films op voor de site. Festivals zijn ook een schitterende kans –en een leuk moment- om filmmakers face-to-face te ontmoeten. Kijk, kwaliteitsvolle film of animatie maken wordt steeds goedkoper, zeker de laatste jaren. Het zijn toegankelijke kunstvormen die niet meer gereserveerd blijven voor de happy few. AtomFilms is vastbesloten om die ene nieuwe grote verhalenverteller te vinden, om die met de wereld te kunnen delen.
Welke criteria hanteer je bij het kopen van een film voor AtomFilms?
Los van het genre wil AtomFilms ons publiek simpelweg de wereldwijd beste kortfilms aanbieden. Langs de andere kant hebben we een erg specifiek publiek dat grotendeels bestaat uit jonge mannen. Wat wij aankopen is vaak op hen gericht: humor, actie, animatie. Die genres scoren het beste op onze website, maar wij fixeren ons daar niet op: als de film goed is, dan willen we hem op de site. Dus ook als jurylid op het IKL ben ik niet van plan om het één of andere genre te gaan priviligeren!
(JS)